| De grote opdracht (5 september 2010) |
|
Ps 92:1+2 Wet Opwekking 614 “Zie hoe Jezus daar loopt in Jeruzalem” Gebed Schriftlezing: Jesaja 44:1-5 en 49:5-9a Opwekking 487 “O Heer giet een stroom van levend water over ons uit” Tekst: Matteüs 28:16-20 Preek Gz 105:1+2+3(v)+5(m)+8+9 "In vuur en vlam zet ons Gods Geest" Dankgebed Collecte Tijdens de collecte zingen Opwekking 670: “Op Hem rust mijn geloof” Slotzang: Ps 23:1+2+3 Na afloop van de dienst presentatie door deelnemers aan de “Road 2 Africa” Thema “Ik ben met jullie” (Thema “BinnensteBuiten” 1) En zie, ik ben met jullie Wie zou dat durven in deze tijd? Durven zeggen: maak alle mensen tot mijn leerlingen. Laat maar zien aan anderen wat geloven in God is. Laat maar zien hoe het eruit ziet om te leven zoals Jezus. Wat een lef in een tijd waarin kerken leeglopen. Neem alleen al Leeuwarden, waar tig Protestantse kerken de deuren op slot doen. Waarin je merkt hoe veel mensen helemaal niet bezig zijn met geloof. Voorbij lijkt de tijd van het christelijk geloof in Nederland. Wie zou durven om mensen op pad te sturen met zo’n missie? Jezus durft dat. Want Jezus zegt: Maak alle volken tot mijn discipelen. Probeer je eens voor te stellen hoe die opdracht moet hebben geklonken voor de leerlingen. Daar sta je dan. Jezus op het punt naar de hemel te gaan. Alleen blijf je achter, een heel klein kluppie. Hoe onuitvoerbaar. Wat stel je voor tegenover de gevestigde orde? De machtige geestelijke leiders die tegen Jezus zijn. Gevaar voor eigen leven – want Jezus’ tegenstanders gingen over lijken. En dan horen: maak alle volken tot mijn leerlingen. Jezus durft! Jezus durft. Weet je waarom? Omdat Hij weet hoe zijn Vader is. Niemand heeft zoveel ervaring met God als Jezus. Daarom durft Jezus. Ken je het verhaal van Gideon? Weet je wat Gideon met God heeft meegemaakt? Gideon was een legeraanvoerder. Hij had een leger van 32.000 man. Dat is best een aardig leger. Maar God zei: ik vind het leger te groot. -Hoezo te groot, is een leger ooit te groot dan?- Het moet duidelijk zijn dat als jullie winnen dat de overwinning van Mij komt en niet van jullie. Weet je wat we doen? Iedereen die bang is mag naar huis gaan. Weet je hoeveel er vertrokken? 22.000 man. Er bleven er dus 10.000 over. Fijn, die gevechtstaktiek van God. Maar God vond 10.000 nog teveel. En toen liet God een selectie maken, op basis van – lach niet – hoe de mannen water dronken. Als je niet weet hoe het verhaal gaat, lees het dan thuis na in Rechters 7. Weet je hoeveel er toen overbleven? 300. God verklaart 30.000 man boventallig om er 300 over te houden. Daarom durft Jezus zo’n opdracht te geven aan de 12. God heeft dat vaker gedaan. Winnen terwijl alles verloren leek. Ken je het verhaal van David en Goliath? Hoe een kleine man met een touw en een steentje wint van een reus met volledige bewapening. Voor God is niets onmogelijk. Kijk hoe dat evangelie de wereld over ging. Hoe het zich in mum van tijd verspreidde, de hele wereld over. Kijk vandaag. Hoe de kerk groeit. In Afrika, in ZuidAmerika, in China. Daarmee zeg ik niet: het valt allemaal wel mee. Het valt helemaal niet mee! Wat ik bedoel is dit. We kunnen op een heleboel dingen letten. Op mensen. Op kerken. Op cijfers. Daar kun je heel veel last van hebben. Het kan je enorm ontmoedigen. Ik nodig je uit om op iets anders te letten. Wie geeft die opdracht? Jezus geeft die opdracht. Wie is Jezus? Jezus kent de Vader, en Hij laat ons de Vader kennen. Wie is Jezus? Hij heeft alle macht in de hemel en op de aarde. Wat vind je ervan dat dit het jaarthema is voor het nieuwe seizoen? Gaat u meedoen, ga jij meedoen? Die opdracht van Jezus is aan elk van ons gericht. Dat is een opdracht waar niemand zich aan kan onttrekken, Niemand kan zeggen, niemand mag zeggen: ik doe niet mee. Ik vind het allemaal niet zo nodig. Dit is een opdracht aan elke christen: Niemand kan sceptisch langs de kant blijven staan. Jezus geeft de opdracht aan ons gezamenlijk. En alles is er dit jaar op gericht dat we samen gaan ontdekken wat deze opdracht inhoudt. Dat we samen gaan ontdekken hoe u, jij en ik met wie we zijn handen en voeten geven aan deze opdracht. Het is je misschien in de nieuwsbrief opgevallen dat er geen activiteiten in staan? Er staat niet in: we gaan dit veranderen, dat moet anders. Niks daarvan. Alleen de uitnodiging om samen te groeien, met elkaar te praten, samen “een proces door te maken” samen vol verwachting bezig te zijn. Ik weet niet hoe dat bij jou werkt, maar zelf heb ik telkens weer de neiging om bij de buitenkant te beginnen. Bij vormen. Bijvoorbeeld om te kijken naar hoe we de kerkdienst vorm hebben gegeven. En hoe we die beter bij de tijd kunnen brengen. Misschien zeg je, aha daar zit precies bij mij de moeite, de aarzeling bij dit jaarthema. Want als ik denk aan wat het misschien voor consequenties kan hebben. Durf je ruimte te laten voor de Geest? Die jou kan leren om los te laten wat jij graag vast wil houden? Die jouw hart kan vervullen met bewogenheid voor verloren mensen. Misschien wil je juist aan de buitenkant beginnen, bij die vormen. Kom, niet teveel praten, we moeten meteen aanpakken hup het roer om. Ook jou wil ik vragen: durf je ruimte te laten voor Gods Geest? Dat proces willen we doormaken door helemaal bij de kern te starten: Gods liefde voor verloren mensen. Gods liefde voor verloren mensen zei ik. De opdracht is ernstig. Jezus zegt dat Hij de weg de waarheid en het leven is. Dat je verloren bent zonder Hem. Heb je dat wel eens tot je laten doordringen? Denk je er wel eens zo over na? Als je straks terugkomt in je eigen straat, lopend fietsend of met de auto, zou je dan eens zo willen kijken: deze mensen zijn verloren zonder Jezus? De opdracht is ernstig. Het valt me altijd op als ik de woorden van Jezus lees, dat hij zo vaak spreekt over de Vader die zoekt wat verloren is. Dat hij spreekt over de grote scheiding. Dat er mensen naar de hemel gaan en dat er mensen naar de hel gaan? Dacht je nou werkelijk dat de zoon van God van zijn hoge hemelse troon is afgedaald om mensen te gaan verlossen als het uiteindelijk met iedereen wel goed komt? Dacht je nou werkelijk dat Hij voor jouw zonden ging sterven als het allemaal wel een beetje meeviel met Gods woede over zonde? Dacht je nou echt dat Jezus zo vaak over de duivel en de hel spreekt omdat hij mensen bang wil maken? Jezus, vol liefde voor mensen en mensen, weet hoe verloren mensen zijn als ze leven zonder God. Een ernstige opdracht. Een ernstige opdracht ook om een andere reden. Want het is een prachtige belofte: “zie ik ben met jullie”. Maar wanneer geldt die belofte eigenlijk? Geldt die belofte altijd? Of zou die belofte horen bij de opdracht? Zou het misschien hand in hand gaan? of zou het een “losse” belofte zijn, los verkrijgbaar. Ik nodig je uit om daar eens over na te denken. Mag ik zeggen: ik pak die belofte graag aan, maar met de opdracht doe ik niks. Eerlijk gezegd – ik weet het niet. Zouden jullie het er eens over willen hebben met elkaar? Jezus zegt: ga op weg, maak alle volken tot mijn discipelen. Hoe gaat dat in zijn werk? Betekent dat dat het van jou en mij afhangt hoeveel mensen tot geloof komen? Betekent het dat het met jou en mij staat of valt? Het is wel iets spannender dan dat. Toen de discipelen aan de slag gingen met die opdracht bleek dat God hen voor was geweest. Hij was allang bezig met de mensen die zij gingen opzoeken, waar zij mee gingen praten. Heb je dat wel eens meegemaakt? Ken je die ervaring zelf ook ? Dat je in een ontmoeting met een ander die niet gelooft merkte dat God al met die ander bezig is? Dat hij de deur al op een kier heeft gezet? Dat de ander dingen vertelt waar je heel gemakkelijk op kunt inhaken. En heb je het andersom ook wel eens meegemaakt, dat je –voorzover mogelijk- alles hebt gedaan om een ander te bereiken maar de deur zit potdicht? Aan de gang gaan met de opdracht van Christus vraagt dat ik wil gaan waar Hij wil dat ik ga. Vraag dat ik gevoelig ben voor wat Hij me wil laten weten. Hij werkt – en ik mag meewerken. Het is de kunst om – eenmaal bezig – eenmaal de handen uit de mouwen, afhankelijk te blijven. Het wordt zo snel maakbaar. Iets wat wij gaan doen. Het lijkt zo maakbaar. Dat zou je kunnen denken bij de nieuwsbrief. Een mooi papier – we hebben geprobeerd om uitdagende doelen, heldere doelen, motiverende doelen te stellen. Maar wij maken het niet. Daarom vind ik het heel kostbaar dat vanaf morgen er een gebedsgroepje van start gaat. Iedereen is van harte uitgenodigd om mee te bidden. Dat is een manier. Want dat is ook wat de discipelen gingen doen nadat ze deze opdracht kregen. Ze gingen samen bidden. Zullen we samen zoeken naar manieren om met verwachting en met diepe afhankelijkheid aan de slag te gaan met de Grote Opdracht? Ja, en dan dan mogen ons laten bemoedigen met die machtige belofte. Ik ben met jullie. Ik ben erbij. Ik ga mee. Je staat niet alleen. Ik sta achter je. Ik ga voor je uit. Ik vang je op. Elke dag. Tot aan de laatste dag. Wil je graag ervaren hoe dat is? Wil je dat meemaken? Doe dan mee, mee met de opdracht van God. Doe mee, met ons. |