| De kerk??!! (12 september) |
|
Jongens en meisjes, waarom gaan we eigenlijk naar de kerk? Nou, het is met geloven een beetje als met voetbal. Stel dat iemand zou zeggen: ik voetbal, vind ik mooi, ik lééf voor voetbal. En je vraag hem (of haar) bij welk club voetbal je? met wie train je? En die ander zou dan zeggen: “neu, ik voetbal in m’n eentje”. Dan zou je raar opkijken. Zo is het met geloven ook. Geloven doe je natuurlijk zelf, maar je doet het niet in je eentje, maar samen met anderen. Daarom horen we bij de kerk. ** Voor de grote mensen moet ik daar een iets langer verhaal over houden ;) Vind je het belangrijk om bij de kerk te horen? Vind je het nodig om je in te zetten in de gemeente? Hoe groot is voor jou de waarde van de kerk in de praktijk? Ik nodig je uit om daar eens over na te denken aan het begin van dit nieuw seizoen. Er zijn nog steeds veel mensen die op één of andere manier in God geloven. Maar minder dan vroeger koppelen mensen daar het “horen bij een kerk” aan. Geloven is meer privé geworden, iets dat je hoogstpersoonlijk beleeft, en waar je geen kerk of anderen bij nodig hebt. Het hangt in de lucht om kerken te wantrouwen. Een kerk is immers een instituut. Dat betekent: georganiseerd, dus niet spontaan, dus niet echt. Een instituut, dat betekent ook: daar zijn mensen die op machtsposities zitten en die zullen dus misbruik maken van hun macht. ** Hoe komt dat nou dat na Pinksteren, direct na de uitstorting van de heilige Geest, er een geméénschap ontstaat boordevol met liefde. Dat als mensen God leren kennen ze elkaar opzoeken – steunen ze elkaar, helpen ze elkaar. Dat is geen toeval. Dat heeft te maken met het karakter van God. God is drie-enig, Vader en Zoon en heilige Geest zijn voortdurend en intens met elkaar verbonden. DIA De Here Jezus bad tot zijn Vader: Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden. (Johannes 17:21) Daarom zie je overal in het nieuwe testament dat christenen elkaar opzoeken, een gemeente vormen. Waarom is de gemeente voor een christen onmisbaar? De kerk is onmisbaar om ze lichaam van Christus is. Dat wil zeggen dat Jezus body krijgt in de gemeente. In hoe wij met elkaar omgaan maken we Jezus zichtbaar. Naar elkaar toe, maar ook naar mensen buiten de gemeente. In de gemeente kun je iets ervaren van wie Jezus is. Wil je bij het hoofd, Christus, horen, dan moet je ook bij het lichaam, de kerk willen horen. Je kunt het ook bekijken vanuit de Geest: Al die prachtige dingen de heilige Geest geeft – hoe kun je die inzetten als je ze niet richting ménsen inzet. Wat moet je met de vrucht van de geest: liefde, vrede geduld, blijdschap zachtmoedigheid en noem maar op - als je in je eentje op een kamertje gaat zitten? Dáárvoor geeft de Geest die toch niet? Dat geldt net zo sterk voor de gaven van de heilige Geest: die zijn bedoeld tot opbouw van de gemeente. Hm. Oké. En nu de praktijk. Hooggestemde woorden over de kerk breken altijd meteen stuk op de werkelijkheid. Professor Klaas Schilder, een belangrijke leider van de kerk in de vrijmaking van 1944, zei al: de kerk hoort bij de dwaasheid van het kruis en tot de steen des aanstoots waar ieder zich aan zal stoten. En ik geef hem helemaal gelijk. Jij niet? Wie van ons baalt nooit van de kerk en wie baalt nooit van andere gemeenteleden? Wat voel je je soms alleen staan, wat kun je teleurgesteld zijn. Er zijn veel redenen om niet bij de kerk te willen horen. Ken je dit boek “hoe mijn geloof de kerk overleefde”? Sommige mensen kunnen er letterlijk een boek over schrijven… Niet voor niks staat er in de apostolische geloofsbelijdenis die al sinds 150 bestaat “ik gelóóf in de Vader, de Zoon, de heilige Geest.” “ik geloof de kerk.” Hoe stond dat ook maar weer in Hebreeën 11? En hoe zit het ook maar weer met geloof? DIA “Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien” Wat mij betreft: de spijker op z’n kop. Maar we moeten niet het kind met het badwater weggooien. Dat er dingen misgaan in een gemeente betekent nog niet dat een gemeente waardeloos is. Wat zou Jezus doen? DIA Christus heeft de kerk liefgehad en zich voor haar prijsgegeven om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden en om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver. (Efeziërs 5:25-27) Christus heeft zich helemaal gegeven voor –niet maar individuen- maar voor de kerk. DIA En – God zegt met zoveel woorden dat zijn bruid, de kerk, nu nog gerimpeld is en allerlei vlekken heeft. Nou, dát is precies wat wij zo vaak ervaren. God zegt: de kerk is mijn bruid. Maar wij zien de rimpels en de vlekken. Maar daarmee blijft de kerk nog wel een bruid. Ik ga nog een paar verzen verder in Efeze 5. DIA 31 ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één lichaam zijn.’ 32 Dit mysterie is groot – en ik betrek het op Christus en de kerk. Wat is een mysterie? Een geheim. Tussen Christus en de kerk is een geheim. Er is iets - onmogelijk om dit helemaal onder woorden te brengen. Probeer liefde maar eens onder woorden te brengen. En probeer dat “één lichaam zijn” maar eens onder woorden te brengen zonder dat het goedkoop klinkt of zonder dat het smerig klinkt. Zolang er leven is, wordt er gezongen over liefde. En we raken nooit uitgezongen. Zo is het ook met de liefde van de Here Jezus voor zijn kerk. Je kunt het nooit helemaal benoemen. Maar iedere gelovige ervaart het: in het samenzijn met andere christenen ervaar je de Here Jezus. Het is net zo’n geheim als het mysterie van de doop: het is maar een beetje water, maar iedere gelovige ervaart dat er op dat moment iets gebeurt. Het is net zo’n geheim als het mysterie van het avondmaal. Het is maar een stukje brood en een slokje wijn, maar het geeft je wérkelijk deel aan de Here Jezus. Het bréngt je dichter bij Hem, dat kun je voelen en het ís ook zo. Het brood dat we breken ís de gemeenschap, is de verbondenheid met Christus’ lichaam. En de beker ís de gemeenschap, ís de verbondenheid met Christus’ bloed. Niemand kan de heilige doop missen, niemand kan het heilig avondmaal missen, niemand kan de kerk missen. In de kerk vorm je het lichaam waarvan de Here Jezus het hoofd is. Daarom nodig ik je van harte uit om ook het komende seizoen mee te doen in de kerk. Om je in te zetten, en dan iets te proeven van het samen verbonden zijn met Vader, met Jezus Christus, met de heilige Geest. |