| Preek 31 januari 2010 |
|
Ps 145:1 Wet Opwekking 487 (giet een stroom van levend water over ons uit) Gebed Schriftlezing: 1 Petrus 2:1-10 Schriftlezing: 1 Korinthe 9:19-27 Preek Ps 67:2 Alex de Jong G2G Mime Opwekking 557 (laat uw glorie zien) Gebed Collecte: Filmpje Road 2 Africa Slotzang : Opwekking 564 (ik loop de wedloop) Na de dienst: data door KJ Veenstra ** “Demissionaire gemeente”
Nee, hier staat geen tiepfout. Heb je wel eens gehoord van een demissionair kabinet? Dat is een kabinet dat gevallen is. Het blijft nog aan om de lopende zaken af te handelen. Maar het is geen kabinet meer. Een kabinet regeert en ziet vooruit. Een demissionair kabinet past op de winkel. Wat is een demissionaire gemeente dan? Dat antwoord kun je nu zelf geven. ** Waarvoor bestaat de kerk? Wat is het doel van gemeente-zijn? Petrus zegt: Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninkrijk van priesters, een heilige natie, een volk dat God zich verworven heeft om de grote daden te verkondigen van hem die u uit de duisternis heeft geroepen naar zijn wonderbaarlijke licht. Kerk-zijn is: vertellen over de Here Jezus. Het goede nieuws dat er vergeving is, dat er een ander leven mogelijk is, het goede nieuws dat ziekte, dat verslaving, dat ellende en dood niet het laatste woord hebben. Dat doorvertellen, dat is kerkzijn. Nou, dat doen we toch? We houden toch kerkdiensten? We verkondigen het evangelie toch? En iedereen kan toch binnenkomen? We hebben een gastvrij kerkgebouw. Het volk van God verkondigt de grote daden van God – en dan bedoelt Petrus natuurlijk niet: Iemand uit het volk verkondigt die daden aan het volk zelf. Nee, Gods volk verkondigt (als geheel) de boodschap naar buiten toe. Dat zegt Petrus. Iedereen is erbij ingeschakeld. Dat het evangelie naar buiten gaat. Dat de mensen dus ook bereikt worden met het evangelie. Dat is het doel van kerk-zijn. Het evangelie doorvertellen aan wie het nog niet wisten. En de vraag is: halen we dat doel? Is alles in onze gemeente gericht daarop dat mensen het evangelie voor het eerst horen? ** “Oh, dus we moeten allemaal op een sinaasappelkistje gaan staan” O.k. ga ik op in. Wat voor idee hebben we daar eigenlijk bij, bij “missionaire gemeente zijn”? De kerk die het goede nieuws doorvertelt aan wie het nog niet wisten. Hoe gaat dat dan? Laten we even bij Petrus blijven. Hij zegt: Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop hij komt rechtspreken. (vers 12) En: God wil namelijk dat u door het goede te doen onwetende dwazen de mond snoert. (vers 15) Missionair gemeente-zijn heeft te maken met hoe elk van ons in het leven staat. Waren we er maar met op een sinaasappelkist te staan. Maar nu is het veel méér dan dat: Het gaat erom dat we in al onze vezels ernaar gaan verlangen dat dat goede nieuws de wereld ingaat. Ooit heeft een gelovige broer van ons, Fransiscus van Assissi, gezegd: “Verkondig het evangelie, desnoods met woorden.” Het is geen optie om een beetje missionairder te worden. Kerk-zijn is: missionair kerk-zijn. Het is zeg maar het DNA van de kerk. Het zit in elke vezel van het kerkzijn. En dat is mooi. Iedereen kan ermee aan de slag. Of je nou de hand bent of het oog, of het lange teentje, Bij alles wat we doen, mag de vraag gesteld worden: hoe missionair is het? Niet alleen: hoe missionair zijn onze diensten. Maar ook: hoe missionair zijn onze groeigroepen. ** “Oh, dus nu moet alles anders in de kerk? Is missionair gemeente-zijn eigenlijk niet één grote truc? Een truc om allerlei veranderingen in de kerk door te drukken. Want met het argument dat iets laagdrempeliger is kunnen we zo’n beetje alles veranderen wat er te veranderen is.” Ook hier heb je een goed punt, mijn kritische broer of zus. Het kan inderdaad een truuk worden. Ik zal deze goocheltruuk uitleggen. Het orgel is geen instrument wat bij deze tijd past. Wie luistert er nou nog orgelmuziek? Hoe vaak staat het in de top-40? Goed, wil je aansluiten bij de mens van deze tijd, dan dus: weg met het orgel. Stiekem wilde ik dat toch al, maar nu heb ik een goede reden gevonden: missionaire gemeente. Ja, zo lust ik er nog wel eentje. O.k. laten we het eens omdraaien. En stel dat het orgel zou sneuvelen? Wat zou Paulus daarvan zeggen? Voor de Joden ben ik als een Jood geworden om hen te winnen. Ikzelf sta niet onder de Joodse wet, maar toch heb ik me eraan onderworpen om hen die er wel onder staan te winnen. Vul nu eens voor “Joden” een “moslims” in. Voor de moslims ben ik als een moslims geworden om hen te winnen. Ikzelf sta niet onder de islamitische wet, maar toch heb ik me eraan onderworpen om hen die er wel onder staan te winnen. Zo, dat gaat ver. Verder dan een discussie over een orgel of een opwekkingsliedje. Dit raakt zelfs principiële dingen! Ik kan je één ding vertellen: zover ben ik niet! En hij sluit af met: Ik ben voor iedereen wel íets geworden, om in elke situatie althans enkelen te redden. Hoever ben jij bereid om te gaan voor de ander? Sommigen van ons vullen de missionaire roeping in door de buurt in te trekken en met kinderen te gaan sporten. Anderen om het open huis in het centrum draaiend te houden. Om asielzoekers op te zoeken. In en na deze dienst zullen mensen van Athletes in Action iets vertellen van hun drijfveren en hun plannen. ** Het evangelie verkondigen. Daarvoor bestaat de kerk. Daarin moet je ver willen gaan. De Here Jezus ging daar ver in. Hij heeft nooit één kerkgebouw geopend. Hij ging niet in een gebouw staan en zei: en nu moet iedereen naar dit gebouw komen. Hij zocht de mensen op waar ze waren en waar ze leefden en waar ze werkten. Hij zocht de discipelen op toen ze aan het vissen waren. En hij trok de steden en dorpen van Israël langs met het goede nieuws. Het is echt heel inspirerend om te zien hoe onze grote Broer het deed. Hij leefde ervoor om de boodschap verder te vertellen. Je kent de laatste woorden van Christus wel, voor Hij naar de hemel ging. “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. 19 Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, 20 en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’ Eerst maar eens de eerste en de laatste zin. Die pikken wij er wel eens uit. Jezus heeft alle macht, zeggen we dan. Ja, dat is wel waar. Maar het is geen waarheid op zich. Hij wil die macht gebruiken voor de verkondiging van het evangelie. Jezus is met ons, elke dag weer, zeggen we graag. Ja, dat is wel zo. Maar het is niet los verkrijgbaar. De macht van Christus, daarin mogen we staan als we inderdaad bezig zijn met die opdracht. De hulp van Christus, daar mogen we een beroep op doen als we bezig gaan met die opdracht. ** Wat zou het effect zijn als we teruggingen naar deze opdracht? Effect 1: Ik merk dat onze blikrichting nu is: we hebben een gemeente. En die moeten we voeden. Door kerkdiensten. Die moeten we verzorgen. Door bij de leden op bezoek te gaan. In bijzonder bij ziektes. En bij ouderen. En gemeenteleden moeten ook voor elkaar zorgen. Daarvoor hebben we de groeigroepen. Binnen en Boven. Natuurlijk leidt dat tot teleurstelling. En natuurlijk leidt dat tot overbelasting van mensen die hart hebben voor de zaak. Omdat het uiteindelijk draait om mensen die verzorgd worden en degene die anderen verzorgen. Degenen die kritiek mogen uiten en degenen die hard blijven proberen het beter te doen. Herkenbaar? Als we nu eens helemaal andersom begonnen. En begonnen waar Jezus begon. We zijn een gemeente die het goede nieuws willen bekendmaken in Leeuwarden en omstreken, in woord en daad. Daarop richten we al onze activiteiten. Onze kerkdiensten, onze groeigroepen, de kerkenraadvergaderingen, de begroting, de kerstmaaltijd, de stille week, de soos, enzovoort. Niets meer, en niets minder. Alles wat aan die missie bijdraagt steunen we van harte. En we denken positief mee hoe zwaktes kunnen worden omgebogen tot kansen. Effect 2: Wat zou het voor je eigen geloof betekenen, als je steeds weer terug moest naar de basis? Als je steeds weer moest uitleggen wat je zo geweldig vindt aan God? waarom je Jezus zo nodig hebt. Wat de heilige Geest nou precies verandert in je leven. Begrijp je wat ik bedoel? Veel energie gaat nu zitten in interne discussies. De bezwaren die de kerkenraad te behandelen krijgt gaan stuk voor stuk over interne, heel interne kwesties. Onbegrijpelijk voor de buitenstaander. Stel dat die energie vrijkomt. En dan bedoel ik niet zozeer de kerkenraadsenergie, maar de energie van de mensen die die tijd en aandacht vragen. De energie die het anderen kost om voortdurend op hun tenen te lopen. Als jullie energie vrijkomt, zeg maar. ** Er is één hele belangrijke vraag die ik niet heb gesteld. Stel, je laat je overtuigen door Gods woord. En stel, je gelooft dat de kerk bestaat om het evangelie door te geven aan mensen die het nog niet kennen. Wat zou jouw motivatie zijn om mee te bouwen aan een missionaire gemeente? Waarom zou je willen dat deze gemeente meer missionair werd? Die vraag naar je motief kan ik niet voor je beantwoorden. Ik nodig je uit om daar over na te denken. Waarom zou je mee willen bouwen aan een missionaire gemeente? Ik stel die vraag om 2 redenen: -als je motieven niet duidelijk zijn, zul je het niet volhouden. Missionair is niet alleen mooi, het is ook moeilijk. Het is een zaak van lange adem. -als je met onzuivere motieven mee wilt doen, zul je zelf teleurgesteld raken en anderen teleurstellen Zou je die vraag mee naar huis willen nemen en daarvoor willen bidden? Wat zou jouw motivatie zijn om mee te bouwen aan een missionaire gemeente? Waarom zou je willen dat deze gemeente meer missionair werd? |

