| Preek 7 maart |
|
Welkom in de eredienst! Welkom waar hemel en aarde elkaar raken. Welkom waar God en mensen elkaar ontmoeten. Ik koos 2 gedeeltes die elk ons veel te zeggen hebben over “eredienst”. Een stukje uit Openbaring, en een stukje uit 1 Korinthe. 2 heel verschillende gedeeltes. Eerst maar eens dat stukje uit Openbaring. Johannes geeft ons een kijkje in de hemel. Indrukwekkend wat daar gebeurt. Dáár vindt een stukje eredienst plaats! Het lam van God staat in het midden. Jezus staat in het centrum van de aandacht. Iedereen kijkt naar Hem. En je voelt aan alles: wie Hij is, daar gaat het om. Wat Hij doet, dat staat in het middelpunt. Zonder Hem ben je nergens. En moet je horen hoe Hij toegezongen wordt: met een nieuw lied. Het is een lied dat klein begint. Gezongen door de 24 leiders en de 4 wezens. Een volgend lied, gezongen door al méér mensen en engelen. En tenslotte een machtig lied waar iedereen mee meezingt. Mens of dier, het maakt niet uit, ze zingen allemaal mee. Ze zingen allemaal mee, of ze in de hemel of op de aarde zijn – maakt niet uit. Kun je het je voorstellen? Zie je het voor je? Dat is nog eens eredienst! Wij zijn op weg daarnaartoe. Of je je er iets bij voor kan stellen of niet..straks zul je het meemaken. Van heel dichtbij. Of van de andere kant van de kloof die niemand kan overbruggen. Met hemelse vreugde. Of met helse wroeging. En dat dat stukje uit Korinthe. Wat voor “eredienst” zien we daar? Daar lezen we “wanneer u samenkomt draagt iedereen wel iets bij”. En dan wordt een aantal dingen genoemd. Iemand zingt een lied. Waarschijnlijk een eigengemaakt lied. Iemand geeft onderwijs. Er is iemand die een openbaring heeft ontvangen. God heeft iemand iets duidelijk gemaakt. En dat wil diegene doorgeven. Zeg maar: iemand geeft een getuigenis. Vertelt hoe God bezig is in zijn / haar leven. Zo spreekt Paulus over de eredienst. Een eredienst waar iedereen meedoet, waar iedereen een bijdrage mag leveren, hoe dat allemaal gebeurt tot éér van God. Welkom in de eredienst! ** Vind je het een groot verschil? Tussen Openbaring en Korinthe? Het eerste is meer “hemels” en het tweede meer “aards”. In Openbaring zijn we op audiëntie in het paleis van de koning. In Korinthe ontmoeten kinderen van hetzelfde gezin hun Vader. Daarom is de sfeer ontspannen en durven de verschillende kinderen iets te laten zien aan pappa. Typisch de gemeente van de Here Jezus. Elke ledemaat of lid heeft z’n eigen plek. (daar gaat hoofdstuk 14 dan ook verder over). En samen zijn ze verbonden met hun hoofd, Christus. Wat zou nou de eredienst moeten zijn ? Die vrolijke spontane gemeente-samenkomst waar van alles en nog wat gebeurt…of die eerbiedige aanbiddingsdienst waar alles straalt van verwondering over Gods heiligheid? Waarom zouden we kiezen? Waarom niet allebei?! Is het één nou belangrijker dan het anders? Het zijn 2 verschillende kanten van eredienst. 2 kanten van dezelfde medaille. En die medaille heet: ontmoeting. Mensen ontmoeten God. En God ontmoet mensen. Mensen ontmoeten God. Dat moeten we vanmorgen eens op ons laten inwerken God is zo geweldig groot. Gigantisch. Verwondering. Aanbidding. Lof die diep uit je hart komt. Een nieuw lied zingen omdat oude woorden tekort schieten. Verrast de kerk uitkomen. Op een totaal andere manier je eigen leven gaan bekijken. Ándere keuzes maken in je dagelijks leven. Confronterend, als we God ontmoeten. Troostend ook. Soms een rechtstreeks antwoord op je vragen. Levensveranderend, als wij God ontmoeten. En dan de andere kant. Ontmoeting. Dat is ook: God ontmoet mensen. God wil ons mensen kénnen. Hij is blij met de dingen die wij aan Hem willen geven. Onze tijd, onze aandacht, onze onverdeelde aandacht. onze talenten. Hij vindt het heerlijk als wij iets meenemen voor Hem. Hij vindt het heerlijk om naar ons te luisteren. En het is heerlijk om het beste van jezelf aan God te geven. Om iets van jouw ervaring met God terug te geven aan de gemeente, terug te geven aan Hem. ** 2 kanten van dezelfde medaille “ontmoeting”. Ik noem dat bewust zo: “ontmoeting”. Dat is sinds de Reformatie de gereformeerde visie op wat “eredienst” is. God spreekt, wij antwoorden. Wij spreken, God antwoordt. De kerkdienst zou je kunnen zien als een gesprek. Waarin om de beurt God aan het woord is, en dan weer mensen. In Kampen heb ik geleerd: de kerkdienst is een verbondsgesprek. De dienst begint met: wij verwachten alles van u! Onze hulp is in de naam van de Heer. U hebt alles gemaakt, de hemel en de aarde. En dan zegt God: ik kom naar jou toe met mijn genade en vrede. Dan zingen we “amen” en we zingen een lied. Dan luisteren we naar wat God wil met ons leven, de wet. We antwoorden met een lied en een gebed. We luisteren naar Gods stem als we de bijbel opendoen. En zo voort. Ontmoeting. Contact. Hemel en aarde raken elkaar. Ontmoeting! Wat is nu belangrijk voor het tot stand komen van die ontmoeting? Van dat gesprek? Dat beide gesprekspartners er zijn. God en wij. Is God er? Ja, God is er. Dat belooft Hij. De vraag is: zijn wij er ook? Hoe werkt dat? Hoe krijg je je hart in de eredienst? Paulus zegt in Romeinen 12 iets over de vraag; wat is jouw eredienst. En hij zegt dan: Jezelf als offer aan God brengen, dat is eredienst. Een offer, dat is de eredienst. Kan een eredienst een bijeenkomst zijn waarin jij buiten schot blijft? Waarin alles gladjes gaat zoals we verwacht hadden? Waar we hetzelfde de kerk uitkomen als we erin gingen, zonder schok, zonder verrassing, zonder irritatie? Als een eredienst een werkelijke ontmoeting is waarbij God en wij betrokken zijn, zou het dan zo voorspelbaar kunnen zijn? Wie zijn hart opent voor God, wie door het woord van God wordt aangeraakt komt anders uit de kerk! God ontmoet een veelkleurige gemeente. Van God mogen wij er allemaal zijn met onze gaven, met onze bijdragen, met onze uiting van blijdschap. Dat proef je in 1 Korinthe 14. Broeders en zusters, wat betekent dit voor uw samenkomsten? Wanneer u samenkomt draagt iedereen wel iets bij. Wat bij ons een uitzondering is, diensten waarin een aantal mensen concreet iets bijdragen, dat is bij God regel. Bij Hem zijn we welkom met hoe wij erin staan, met ons hart, met onze godservaringen. Want in de kerkdienst ontmoeten wij niet alleen God. Maar God ontmoet ons ook. Daarom mag iedereen iets bijdragen. Daarom vragen we groepen uit de gemeente om hun inbreng te geven. Jongeren, studenten, mensen die meedoen aan Athletes in Action. Daarom ook is er een preekwerkgroep die helpt de beide predikanten om de boodschap te vertalen naar deze tijd. Daarom lezen volwassenen en kinderen uit de bijbel. Daarom collecteren kinderen. Daarom spelen organisten en mensen van Shout en anderen. Moet je zien hoe gaaf dat aansluit bij 1 Korinthe 14. En hoe dat bijdraagt aan ontmoeting van hart tot hart. Een ontmoeting van God met de geméénte. ** Kun je het waarderen? Van Vader mag elk kind iets bijdragen. Mag het van jou ook? Links en rechts merk ik dat we daar nog wel wat aan moeten wennen. Daarom hou ik deze preek. Daarom breng ik voor het voetlicht dat God ons wil ontmoeten. Dat Hij ons wil kennen. En dat het daarom belangrijk is dat wij er mogen zijn zoals we zijn. De volgende vraag is natuurlijk: Gunnen we elkaar ook die ruimte? Mag de ander er ook zijn voor God? Ben je geïnteresseerd in wat de ander beweegt? Zie je wat de ander drijft? Wil je dat zien? Hoor je de hartenklop van de ander? Dat maakt verschil. Een verschil tussen redeneren vanuit “vind ik het mooi” of “herken ik bij de ander z’n werkelijke drijfveer”. Kunnen we met elkaar op dat nivo komen ? Elkaar vragen “waarom doe je dat zo graag, waarom vind je dat zo mooi.” Voel, je, dat bevordert het gesprek. Praten we op het nivo van “ik vind dit mooi” of “ik vind dat niet mooi” dat drijft dat uit elkaar. Je bent eigenlijk meteen uitgepraat. Zomaar oordeel je een ander. Maar de liefde kwetst niemands gevoel. Als we oprecht geïnteresseerd zijn in wat de ander beweegt, dan praten we op het niveau van overtuigingen. Dan groeit er veiligheid en verbondenheid. Terwijl we misschien allebei bij ons standpunt blijven. En nog steeds bepaalde dingen “niet mooi” vinden. Maar wel voelen hoe de ander zich wil geven aan de Here God. ** Het zou de moeite waard zijn om dit terrein nog verder te verkennen. Nu hebben we het over deelname van verschillende geledingen van de gemeente: jongeren, studenten, kinderen, mensen met hart voor de wijk waar ons gebouw staat. Maar verschillende vormen van eredienst, daar hebben we nog niet zo aan geroken. Bijvoorbeeld een leerdienst. Een serie diensten over hetzelfde thema. Waarbij we kunnen reageren. Interactief dus. Of een missionaire dienst. Waar bij we – meer dan anders – diensten houden waar we er heel goed over nadenken hoe de diensten relevant voor de buitenstaander kunnen zijn. Maar goed, dat is voor dit moment even toekomstmuziek. Eerst maar eens de vraag: kunnen we ervan genieten als verschillende mensen, verschillende groepen uit de kerk hun bijdragen leveren? ** En Openbaring 5? Komt dat er niet een beetje bekaaid af nu? We mogen nog wat oefenen voor we daar aan toe zijn. Ik noem een paar dingen. -Zingen vanuit pure verwondering. Ik doe dat eerlijk gezegd niet altijd. Ik ben zomaar afgeleid. Het lijkt me heerlijk om met heel mijn hart te zingen. Oog in oog te staan met het Lam. -Zingen met mensen uit alle volken. Zie je jezelf daar al tussen staan? Wat denk je, zouden er straks ook Arabische mensen zijn? Als ze daar straks zijn, vind je het dan hier en nu consequent om weg te blijven uit een Arabische dienst? Straks in de hemel hebben Arabische christenen onze steun niet meer nodig. Want dan zal God alle tranen van hun ogen afwissen. Nu hebben mensen die om hun geloof vervolgd worden en die in ons land komen schuilen, onze support nodig. Al is die steun alleen maar af en toe een uurtje met ze in de kerk zitten. -Een nieuw lied zingen. Dat is voor ons eerder een probleem dan een vanzelfsprekendheid. Hoe kun je nou een nieuw lied zingen met alles en iedereen tegelijk, en het klinkt in één keer goed?! Misschien zijn er hier mensen die graag in de hemel willen komen. Vergis je niet. De hemel is de meest uitdagende plek die je maar kan bedenken. Voor mensen die onveranderd willen blijven zou de hemel een verschrikking zijn. Waar je je aan alles zou ergeren. Want alles is anders dan je vanuit jezelf zou willen. Daarom is de hemel alleen toegankelijk met een nieuw hart. Dat nieuwe hart is te krijgen bij Jezus Christus. Het wordt geschonken in een echte ontmoeting. De echte God die echte mensen. God is hier. Geen twijfel mogelijk. Maar de vraag is: zijn wij er ook? Ben jij er ook? Met een open hart? Wil jij je bijdrage leveren? En wij, waarderen wij die bijdrage, tot eer van God? Liturgie : Liedboek 444:1+2+3 “Heilig Heilig Heilig” Wet Gz 154:1+2+3+4 “Ach wat moet ik toch beginnen” Gebed Schriftlezing: Openbaring 5 Tekst: 1 Korinthe 14:26 Thema: Is dit een eredienst? Preek Gz 139:1+2+5 “Wij loven U o God” Dankgebed en voorbeden Collecte Ps 100:1+2+3+4 |