| Preek Romeinen 4:18-5:11 (25 juli 2010) |
|
Wat heb je er aan dat je gelooft? Zou je eens over deze vraag willen nadenken. Wat heb jij er aan dat je gelooft? Misschien zeg je: ik weet het nog niet zo goed, wat ik er aan heb. Dat moet nog blijken. Dan wil ik graag tegen je zeggen: deze preek is 1 grote uitnodiging om de stap van het geloof te zetten. Jezus volgen betekent: niet stilstaan, niet blijven zitten waar je zit, met je twijfel, met je gevoel van “kan ik God vertrouwen”. Maar op weg gaan. Als je het nooit gaat doen zul je nooit ervaren wat je aan geloven hebt. Onmogelijk om te zeggen wat je aan je geloof hebt als je niet de stap waagt. En hoe waag je de stap? Nou, door te gaan ontdekken dat wat God zegt voor jou geldt. God heeft het tegen jou. Het gaat om God en jou. Nou zegt de catechismus en dat zegt Paulus ook: dat je rechtvaardig bent voor God. Dat je vrede hebt met God. Misschien zeg je: ik heb aan m’n geloof dat ik vrede ervaar, rust ervaar. Ja, maar is het ook vrede met God? is het ook rust in God? Er zijn veel soorten vrede die een mens kan ervaren. Vrede op je vakantie bijvoorbeeld .heerlijk genieten, ontspannen, niks hoeft. Zo laat je bed uit als je wilt en de dag besteden zonder dat er hoeft te worden gehaast. En of je nu een relaxte of een supervakantie heeft of ergens tussenin, ieder zoekt een stuk rust, een stuk vrede. Maar dat is niet de vrede van God. Vrede met God, is dat het idee van: ik probeer me te houden aan wat de bijbel zegt, ik probeer die bijbel te lezen, te bidden, in mijn leven probeer ik iets te laten zien van wie God is, trouw te zijn in mijn huwelijk noem maar op. Is dat vrede met God, of is dat vrede met jezelf? Ik nodig je uit om daar over na te denken. Als ik een gevoel van rust ervaar in het geloof, komt dat dan vooral door mezelf of echt door God? Als je vrede met God ervaart door dingen die jij doet, dan staat het er slecht met je voor. Dan ben je bezig met een eigen gerechtigheid op te bouwen. De vrede met God waar Paulus vol van is, waar Hij van leeft is echt een heel andere vrede. De gerechtigheid door Christus is echt een andere dan jouw eigen idee van: ik probeer het goed te doen. Vrede met God. Da’s weten en merken dat het goed is tussen God en jou. Alleen dankzij onze Here Jezus Christus. Vrede met God is vrede die niet te maken heeft met wat jij doet maar wat God doet. Je geloof bouwen op Hem. Zonder enige verdienste van jouw kant. Alleen uit genade. En niet te snel zeggen: ja, dat weet ik wel. Want dit is het moeilijkste wat er is : vrede met God aanvaarden op Gods voorwaardes. Met lege handen. Misschien vind je het lastig om uit te vinden hoe dat bij jezelf zit. Heb ik vrede met God? Je kunt jezelf vragen stellen om daar achter te komen. Ik noem 2 voorbeelden van vragen die je jezelf kan stellen. Het zijn niet de enige vragen die je kunt stellen, maar het zijn 2 prima vragen. Vind jij het zwaar om met God te leven? vind jij dat je een hoop moet doen? Word je soms zo moe van wat je allemaal moet? Voorbeeldje: Als je tijdens je vakantie denkt: he, eindelijk eens geen kerk op zondag, dan is dat bijvoorbeeld een teken van dat je van alles moet, dat je naar de kerk MOET. Als je van jezelf veel moet, ben je nog steeds bezig om niet de gerechtigheid van Christus te zoeken, maar ben je hard aan het werk om Christus’ gerechtigheid te verdienen met jouw werken. Je probeert om door de waarde van jouw geloof voor God aangenaam te zijn. Maar: Gerechtigheid van het geloof komt van binnenuit, niet als kracht die jij inzet maar als kracht van de heilige Geest. Het gaat vanzelf. Een tweede analyse-vraag: hoe zie jij niet-christenen? Misschien zeg je: het kan me niet schelen of mensen wel of niet geloven. Het houd me niet bezig. Misschien zeg je: Die doen maar. Storen zich aan God noch gebod. Ik leef een stuk beter dan zij. Misschien zeg je: Ik ben wel eens jaloers. Op wat zij allemaal “mogen” zogenaamd. Als het je niet kan schelen of een ander gelooft of niet, dan kan dat een signaal zijn dat je in je eigen leven de noodzaak van vrede met God nog niet ontdekt. Want als je die vrede hebt ontdekt dan gun je die aan iedereen! Als je op niet-christenen neerkijkt dan blijkt dus dat jij stiekem bezig bent het beter te doen. Dat jij een beter mens bent door jouw gedrag. Maar dat is niet waar vrede met God over gaat. Als je jaloers bent op wat een ander allemaal wel mag dan zou dat een signaal kunnen zijn dat jou geloof van moeten aan elkaar hangt. Maar je hebt geen vrede met God doordat jij van alles moet. Maar alleen door wat Christus heeft gedaan voor ons. Als je vrede met God hebt ben je vooral bewogen met anderen. Dan doet het je verdriet dat mensen het ware geluk niet kennen, het ware leven niet kennen, uiteindelijk zonder doel leven. Als je bewogen bent dan blijkt dat de Geest in jou aan het werk is. Het is de Geest die je laat inzien dat jij net zo verloren bent als andere mensen. Je kent dat gevoel van verlorenheid en zinloosheid van binnenuit. En reken maar dat de Geest bewogen is met mensen, op zoek is naar mensen. Dat het hart van God uitgaat naar verloren zondaars. 2 vragen. Vind jij het zwaar om met God te leven. En hoe kijk je aan tegen niet-christenen. 2 vragen om te analyseren hoe jij tegenover God staat. Er zouden veel meer vragen te stellen zijn. Maar ik houd het bij deze twee. Let erop: het gaat erom hoe jij deze vragen beantwoord in jouw leven. ** Hoe ben jij rechtvaardig voor God? Hoe kun je vrede met God krijgen? Om duidelijk te krijgen waar het om gaat wil ik de vraag anders stellen. Hoe is Karadzic rechtvaardig voor het Joegoslavie-tribunaal? Ja, die man die gearresteerd is vanwege oorlogsmisdaden, Srebrenica? Vanwege, 15 jaar geleden, massale moord van Serviers olv Karadzic op de moslimbevolking in Bosnië. Hoe is Karadzic rechtvaardig voor het Joegoslavie-tribunaal? Daar is maar 1 antwoord op: niet. gewoon niet. wat voor argumenten zou hij moeten aanvoeren om vrijgesproken worden? uitgesloten. Hoe kan hij rechtvaardig worden ? niet, onmogelijk. Niet tegenover Serven, die hij meegetrokken heeft een burgeroorlog in, de haat aangewakkerd. Niet tegenover Bosniërs van wie hij talloze mensen heeft vermoord en van veel anderen heeft verwoest, van de steden en dorpen die hij in puin geschoten heeft. Voel je wat een absurde vraag het is. Hoe ben jij rechtvaardig voor God? Wat voor argumenten wil je aanvoeren om vrijgesproken te worden voor Gods gericht? Je moet er echt van af om op 2 gedachten te hinken. Een beetje van jezelf en een beetje van Christus. Het is: of een beetje van jezelf, en dus voor altijd verloren. Of alles van Christus, en voor altijd gered. Hoe ben je rechtvaardig voor God? Alleen door geloof in Jezus Christus. Wat moet je je daarbij voorstellen? Als God naar ons kijkt, dan ziet hij niet meer de dingen die dingen die mis gaan in je leven. dan ziet hij niet meer die bepaalde gedachte, dat gedrag, maar Hij ziet Jezus. Hij ziet de volkomen voldoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus. Wat is dat? Dat Jezus zo heeft geleefd als jij had moeten leven. Wat jij niet kunt, leven in echte liefde voor God, heeft Hij gedaan in jouw plaats. Wat jij niet kunt, leven in echte liefde voor de ander, heeft Hij gedaan in jouw plaats. God geeft jou die kado. Voor jou. Luister maar naar wat de catechismus zegt: Hij rekent me die toe alsof ik nooit zonde had gehad of gedaan. Ja, alsof ik zelf alle gerechtigheid had volbracht die Christus voor mij volbracht heeft. En in het volgende vraag / antwoord: Door het geloof kan ik die aannemen en tot mijn eigendom maken. Dus: dat gaat over nu. Het gaat erom hoe mijn positie tegenover God nu is. Niet straks, niet ooit, maar nu. Zo spreekt ook Paulus in Romeinen 5. Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen. Voltooid verleden tijd. Wat is nodig? Waar geloof. Echt geloof. En het is verleidelijk om daar uitgebreid op in te gaan. Wat het verschil is tussen waar geloof en andere types geloof die je kan hebben. Maar dat doe ik niet. Want: het zou lijken alsof er toch weer allerlei addertjes onder het gras zitten. Maar van Gods kant zitten die er niet meer. Ze zitten er van onze kant. Van onze kant zijn er altijd weer reserves, altijd weer ja-maars. En we verwachten toch weer voorwaardes. En weet je wat er dan gebeurt? Als we toch weer voorwaardes verzinnen en gaan vragen: maar wat is dan echt geloven? En geloof ik wel echt en geloof jij wel echt? Dan schuiven we de Here Jezus toch weer aan de kant. En dan gaan we alles onduidelijk maken. En wat is het resultaat? Dat we van alles bedacht hebben om niet dit eenvoudige pure evangelie te geloven! Maar de bijbel stelt eenvoudig: Als je gelooft, heb je vrede met God. Als je gelooft dat de Here Jezus de Zoon van God is, die in jouw plaats geleefd heeft, in jouw plaats gestorven, in jouw plaats opgestaan, dan is dat genoeg. Niemand kan zeggen: Jezus is Heer, dan door de heilige Geest. Waar God naar verlangt is dat u, dat jij, naar hem toegaat en zegt: Hier ben ik. Ik wil dat, dat leven dat Jezus verdiend heeft voor mij. Ik wil dat eeuwige leven met U. Ik wil niks liever dan in een open en eerlijke verhouding met u staan. Ik wil het niet zelf meer doen, maar ik wil uw kracht, uw wijsheid. Als je dat uitspreekt, dan ga je staan in Gods genade. Je zegt niet meer van: nou, dat weet ik zo zeker niet. Of: is het wel voor mij. Of: ja natuurlijk dat weet ik allang. Maar ondertussen doe ik er niks mee. Nee, als ik serieus neem wat Paulus zegt en wat de catechismus zegt dan zit het zo: Ik geloof en dus heb ik vrede met God. En het heeft een aantal effecten. Ik noem er 2. 1: Je hoeft geen dingen meer voor God te verstoppen. Je kunt bij God met alles aankomen. Al klaagt je geweten je aan dat je tegen al Gods geboden hebt gezondigd. En al ben je het uit jezelf niet meer waard om God onder ogen te komen en weet je dat drommels goed: Toch ben je bij God welkom. Het is typisch werk van de duivel om je te laten twijfelen aan Gods beloften. Zo probeert hij je toch weer op te sluiten, om je eigen leventje te leiden waarin je het nooit goed genoeg doet en waarin God zomaar weer de boze God is waar je bang voor moet zijn. Onterecht, want waar God komt met zijn liefde verdwijnt de angst, weet je nog? 2: Je gaat Gods wil doen van binnenuit. Niet meer opgelegd, niet meer gedwongen. Niet meer dat moeterige. Maar er komt een verlangen om te willen wat God wil, fijn te vinden wat God fijn vindt, je krijgt een afkeer waar God een afkeer van heeft. Da’s wat zondag 24 zegt: het kan niet anders of wie door waar geloof in Christus ingeplant is, brengt vruchten van dankbaarheid voort. Wat heb je eraan dat je gelooft? Dat je vrede hebt met God. Aan de ene kant: Ga er niet te makkelijk vanuit dat je vrede met God hebt, maar stel jezelf daar vragen over. En aan de andere kant: Maak het niet moeilijker dan God het maakt. Vrede met God heb je als je op de Here Jezus vertrouwt. En het effect ervan merk je. Zeker weten! |