| Straft God nog? |
|
Ps 97:1+2 Gebed Jozua 7 Ps 94:1+2+4 Preek Gz 121:2+3+4+6 “God, die was en is en komt” Geloofsbelijdenis Gz 161:2+3 “Heer, U bent mijn leven” Inventariseren gebedspunten Dankgebed Collecte Slotzang: Ps 103:3+4 Thema: Straft God? ** Wat een huiveringwekkend verhaal over Achan. Hoe hij wordt gestenigd, en daarna verbrand. En niet alleen hij, maar ook zijn hele familie. En pas als al die mensen onder een grote hoop stenen zijn bedolven, bekoelde de woede van de Heer. God straft, en daar word je koud van. Misschien zegt je: Is dat onze God? Die zo met mensen omgaat? Als je die vraag zelf niet had, is het toch een goede om te stellen omdat veel mensen die vraag wel hebben. Is dat God? Maar zo’n God wil ik niet! Als je er iets langer over nadenkt komt er misschien ook ruimte voor een andere reactie. God had uitdrukkelijk gezegd dat er niets mocht worden meegenomen van de buit uit Jericho. Waarom niet? Het ging niet om een gewone oorlog. Waarin je naar believen kan plunderen en spullen meenemen. God had de muren van Jericho laten vallen. God opent het beloofde land voor Israël. De buit van deze eerste stad was voor God. Had Achan daar geen respect voor moeten opbrengen? God vond dat statement belangrijk. Mag God ook God zijn, en respect eisen? Daarom had Hij gewaarschuwd dat hij zou straffen als iemand toch spullen meenam. Die straf komt inderdaad. Straf in 2 fases. Door de diefstal van Achan lukt het allereerst niet om het kleine stadje Ai te veroveren. 36 mannen sneuvelen. 36 gezinnen in rouw gedompeld omdat papa niet meer thuiskwam. Fase 2 van de straf is dat Achan voor zijn misdaad moet sterven. Wat je ook van dit verhaal mag vinden: God is volstrekt eerlijk. Je weet wat je aan Hem hebt. Als hij ergens straf op zet, voert hij dat ook uit. En belooft Hij zijn hulp en zijn zegen, dan doet Hij dat ook. ** Straft God vandaag nog? Zullen we eens luisteren naar een zoon die z’n vader deze vraag stelt? (Filmpje) Mooie reactie! Zit veel in. God straft niet meer. Wie het Nt vergelijkt met het Ot kan er niet omheen: in het ot vinden we vaak Gods straf. In het NT vinden we Gods liefde. Hoe God geneest, troost, mensen bij zich roept. Jezus zelf straft niet: hij zegt: Ik ben immers niet gekomen om over de wereld te oordelen, maar om de wereld te redden. (Johannes 12:47) Het is een populaire boodschap, “God straft niet meer” maar is het ook waar? Want als we iets beter kijken, zien we Ananias en Saffira dood neervallen (Handelingen 5). Als dat geen straf is! Of kijk in Openbaring. De 7 zegels, de 7 bazuinen en de 7 schalen. Dat is wat ons nog te wachten staat! De 10 plagen in Egypte zijn er niets bij. Paulus spreekt de gemeente in Korinthe aan op bepaald gedrag, en zegt daarbij: Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. (1 Korinthe 11:30) Het is iets te snel om te zeggen: God straft nu niet meer,God strafte alleen in het oude Testament. Dat is te kort door de bocht. Maar hoe zit dat dan? Je moet je afvragen: wat is nu de boodschap van de bijbel? Wat zegt God nou tegen ons? Het evangelie van Johannes legt dat vanaf het begin heel duidelijk uit. Johannes zegt: Gods woorden, wat God altijd gezegd heeft, die woorden zijn vlees en bloed geworden: En hoe ziet dat Woord van God er dan uit? Dat is Jezus, vol van genade en waarheid. Wat God ten diepste tot ons te zeggen heeft, dat is: Jezus. Jezus is gekomen om onze straf te dragen. De boodschap van de bijbel is niet: pas op, want God straft. De boodschap is, het Woord is: God draagt zelf de straf. Dat is het grote nieuws. Weet je waarom dat de enige oplossing is? Omdat het niet helpt als God straft. Kijk naar de 10 plagen. Na elke plaag kan de farao zeggen: ik stop ermee, ik geef me over, ik geef Israël toestemming om te vertrekken. Maar hij gaat maar door en door. Kijk naar Israëls tocht door de woestijn. God is heel dichtbij. In zegen: hij geeft brood uit de hemel, water uit de rots. Zijn straf is ook dichtbij. Maar het helpt niet! Mensen veranderen niet werkelijk doordat God straft. Ze schrikken misschien voor even, maar hun hart verandert niet. (daar kom ik zo nog even op terug) God kiest voor een andere oplossing: hij draagt zelf de schade. Jezus draagt de straf weg, Gods zondebok. ** Wat zegt Jezus eigenlijk op de vraagt of God straft? Ken je dat verhaal van die blindgeboren man? Jezus’ leerlingen vroegen: ‘Rabbi, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?’ 3 ‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus. Een andere keer is er ook discussie over de vraag of God straft. En Jezus zegt dan: die achttien die stierven doordat de Siloamtoren op hen viel – denken jullie dat zij schuldiger waren dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? 5 Zeker niet, zeg ik jullie, maar als jullie niet tot inkeer komen, zul je allemaal net zo sterven als zij.’ (Lucas 13:2-5) Jezus zegt dus tegen jou en mij: je kunt heel lang erover praten hoe dat zit met Gods straf. Maar daar moeten jullie je helemaal niet mee bezig houden. Leef met mij, leef met je Vader in de hemel. Hou je dáár mee bezig! En hoe dat zit met die straffen, dat is aan God. In elk geval mag je dit zeker weten: Als je in mij gelooft, dan draag ik de straf voor jou. De straf heb ik tot mijn probleem gemaakt. En ik geef jou de oplossing: volg Mij. ** Steeds meer Nederlanders dat er strenger gestraft moet worden. Hoe zou dat komen? Dat is heel opvallend: we willen niet meer geloven in een God die straft, of helemaal niet geloven. Tegelijk moet er strenger gestraft worden. Zou het niet hiermee te maken hebben dat als God als rechter en straffer wegvalt, er hier op aarde vergelding moet plaatsvinden? Als er geen hiernamaals is, moet in het hiernumaals alles vergolden worden. Een christen leeft relaxted. Stel: Er wordt mij onrecht aangedaan. Dan mag ik zeker weten: God ziet het. En God vergeet dat niet. God is eerlijk. Het is een zegen voor de onderlinge omgang van mensen om te geloven in een God die vergeeft. Maar ook in een God die straft. Een God die vergeeft: als God met mij opnieuw begint kan ik ook met een ander opnieuw beginnen. Een God die straft: ik kan de ander overlaten aan God. Natuurlijk moet op aarde gestraft worden. Anders is het hek van de dam. Maar er is ook een God aan wie je rechtvaardige straf kan overlaten. 17 Vergeld geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen. 18 Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven. 19 Neem geen wraak, geliefde broeders en zusters, maar laat God uw wreker zijn, want er staat geschreven dat de Heer zegt: ‘Het is aan mij om wraak te nemen, ik zal vergelden.’ 20 Maar ‘als uw vijand honger heeft, geef hem dan te eten, als hij dorst heeft, geef hem dan te drinken. Dan stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd’. 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede. (Romeinen 12) ** Het wordt tijd voor een conclusie: Straft God nu nog? Daar kan ik niet een simpel “ja” of “nee” op geven. God is Koning. Hij gaat zijn weg met jou en zijn weg met mij. Daarbij past niet dat we zeggen: God straft niet meer. Da’s te kort door de bocht. Daar gaat God zelf over. Misschien heb je soms het gevoel dat God jou straft. Misschien heb je soms de ervaring hebt: deze tegenvaller ervaar ik als een ingrijpen van God, dat Hij me aan het denken wil zetten over mijn keuzes, wel, keer dan terug naar God! Dat was mooi aan wat Pieter Andringa zei in het filmpje: God wil kijken of je loyaal aan Hem bent. je mag een vermaning van de Heer nooit terzijde schuiven en nooit opgeven als je door hem terechtgewezen wordt, 6 want de Heer berispt wie hij liefheeft, straft elke zoon van wie hij houdt.’ (Hebreeën 12) Als er straf van God is in jouw leven, dan straft Hij als een vader. Dat zet de straf van God wel in een heel ander licht. Dat is een straf van een heel ander kaliber dan waar we uit de bijbel over lazen, zoals die straf over Achan. Jezus heeft de straf van God over jouw en mijn leven weggedragen. Daarom kan de bijbel ook dit zeggen: 18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. 19 Wij hebben lief omdat God ons het eerst heeft liefgehad. (1 Johannes 4) Laat de liefde van God binnenkomen in je hart. Hij heeft jou eerst liefgehad. Velen van ons heeft hij dan al laten zien toen we hier als klein babietje de kerk binnen werden gebracht en de doop ontvingen als teken dat we bij zijn volk mogen horen. En je zult zien dat de liefde van God de angst eruit gooit, ook de angst voor straf. |